Anita si rare verd

Det går rykter om..

2012-02-11T00:14:00.001+01:00

I går fortalte naboen til sønnen til tanta til gutten som hadde gul genser som hadde haurt det frå han med den svarte gensaren, frå mora si, som hadde haurt det frå nabodama som hadde sett det i stoveglaset mitt på natta. Slik gjekk det altså til at ein uskyldig gåtur vart til mordarar i gata..

Rykte har ofte fasinert meg. Ofte står eg med spørsmålet "kvar kjem det frå?". Det er som om heile landet held på med kviskreleiken og ingen får rett svar, i det heile. Fjøyrer vert til tusen høns. Slik går det, bygd som i by. Fordelen med by er vel at du aldri får det tilbake. Kom ikkje å sei du ikkje ser fasinasjonen. Folks nyskjerrigheit er underhaldning, nokre gongar på andre si bekostning.

Så, kvifor er me så nyskjerrige? Kvifor vil me so svært snakke med alle rundt oss? Eg veit ikkje anna enn at eg kan vere nyskjerrig sjølv. Då må det som regel innehalde ordet "hund" eller liknande pattedyr. Me snakkar vel alle om andre, og deler eit rykte eller ti, eller? Ikkje veit eg kva som er normalt.

Fasinasjonen går derfor frå å høyre om rykte til å vere ein del av eit rykte. Seinast i forrige veke haure eg at eg skulle gifte meg. Jammen er bygda føre var. Alt Ole Andreas kunne svare til ho han fekk det fortalt av, var kven det skulle vere med. Av og til vert me slått i intelligens av ryktet. Eg har iallfall opplevd det nokre gongar. No er dette eit ganske ufarleg rykte. Om eg får gaver i posten fordi eg skal gifte meg, så er ikkje det ein bommert. Der er nok verre ting.

Desse verre situasjonane er det derimot ikkje så ofte ein høyrer igjen sjølv. Då må ein ha pålitelege kjelder ute i ryktefloda, som fortel kva folk seier om deg. Eg for min del har ikkje så stor interesse i å høyre kva folk seier om meg. Overhaure forøvrig tilfeldig på ferja her at eg vart omtalt som "dyrevernet". Jaja, tenkte eg. Då er det vel eg som har anmeldt alle dyresaker i fjorden då. Det har eg jo også vore anklaga for. Det er ikkje det eg sitt å syt over det, men kan du sjå litt fasinasjonen?

Rykte handlar om å legge ihop 2 + 2 og få resultatet 4. Eg kan drage meg sjølv som eksempel. Eg er litt over gjennomsnittet interessert i dyr, eg er medlem i dyrebeskyttelsen, er fosterheim og legg meg ofte bort i andre sitt dyrehald med interesse. Dette gjev då det matematiske stykket Dyr + dyrevern = dyrvernsarbeidar som står for å anmelde alle saker som gjeld dyr. Hovudmistenkt nummer 1 når ei sak omhandlar dyr.

DET er matematikk me fleste klarer å forstå. Sjølv eg som la igjen matematikken på VGS. Eg seier meg fortsatt imponert. Konklusjonar utfrå fordommar og antagelsar. Me sniker på andre sine facebookprofiler, leser blogger i smug, studerar naboen frå stoveglaset. Antek, snakkar om det, skapar eit rykte. Me elskar det. Det er som blod for ei vampyrtann. Me flyt på suksessen av å snakke om andre, på godt og vondt.

No sit du nok å tenkjer at eg har vorte sentimental, at eg er så utsatt for mange forskjellie rykter at eg snart knekk saman i gråt over kor grusomm verda er, og kor grusomme alle folka i denne bygda er. Kanskje kan du lage eit rykte om det også? Det kunne verte interessant. Så kanskje får eg høyre kor det går med nervesamanbruddet mitt, sånn om ei veke eller to? Jaja, shit la gå. Eg smiler til verda, så smiler verda tilbake, iallfall sånn nokelunde.

Skulle eg ha sett verda med andre sine auge trur eg at eg hadde rett vorte forvirra. Altså, ein må for all del ha litt sjølvinnsikt, er ikkje det eg seier, men raske matematiske reknestykker passar seg ikkje inn. For å konkludere eit menneske må du ha kjennskap til det. Litt som ei likning med tre ukjente. Du finn ikkje den siste ukjente før du har rekna litt på det. Det var ein djup metafor. For Sandra sin del skal eg meddele at kvar ukjent er steget mot å verte kjent med nokon..

Dette vart mykje babl. Kva var egentlig konklusjonen her? Ikkje veit eg. Eg får høyre med naboen. Han er ikkje på facebook, men han veit kva eg styrer med. Fint for han, så slepp eg å hugse det aleine. For eg er litt dement. Eg skal innrømme det. Så, tilbake til rykte. Rykte. Smak litt på det ordet. Er det negativt eller positivt ladd ord tykkjer du? Spelar det eigentleg noko rolle? Kjem vel an på kva du er anklaga for.

Rykte er noko som alltid vil vere in. Det vil alltid vere interessant å snakke om andre sitt liv, og det vil alltid vere interessant å fortelje det vidare. Det går ikkje an å bekjempe ryktespredning, ein må rett berre gjere det beste ut av det. Eg ser alt for mykje syting og klaging på at ein er anklaga for ditt, eller har haurt datt frå folk. Klart det er ikkje kjekt om du er anklaga for seriøse ting, som du helst ikkje vil ha på deg, men gjer noko med det. Vis at du er noko anna. Dei som verkelg bryr seg bør jo ha ei viss peiling. Viss ikkje heng du med feil folk, sånn heilt seriøst altså...

Nei.. Dette vart som konklusjonen i ein alt for lang drama film laga i Hollywood..

Dagens visdom:

God natt!

Agilitykurs..

2012-02-09T20:31:00.001+01:00

No har eg meldt på meg og Junah på agilitykurs i april.
Det vert kjempe kjekt!

Skulle ynskje eg kunne gå med begge hundane,
men det vert berre stress.

Derfor får eg vente med Anja til hausten.

Ho er rett nok ganske dyktig då..!
Så me får bruke elementa me lærer på kurset og trene vidare på dei slik at Anja kan kome på same nivå som Junah vil verte etter kurset.

I tillegg står Bronsemerkeprøva snart for tur.
Det vert ein hundefyllt vår! :-)

Dagens visdom:

Ei gledje i framtida,

gjev glede i kvardagen!

Evita aka Lisjepus..

2012-02-06T22:57:00.001+01:00

I dag måtte Lisjepus forlate oss etter lengre tids sjukdom.

No var ikkje kattelivet verdig nok lenger til å fortsette.

Lisjepus var fødd 8. mai 1998 inne på Aksneset.

Me henta ho som 10 veker gammal, og sidan den gong har ho budd hjå oss.

Ho har alltid vore utruleg kjælen, og tillitsfull. Var du ute å tok bilete var du sikker på å få med henne. Aldri eit spørsmål om kvar Lisjepus var. Det vert rart å vere ute å ta bilder no. Liksom ingen som trykker seg opp i linsa for å verte klappa.

Katten har vore heldig. Aldri vore sjuk eller plaga. Levd livet fullt ut, og fanga utruleg mykje mus. Ho prøvde vel seg på noke fugla også en gong, men då fekk ho høyre det frå mamma. Så fuglar vart det aldri så mykje av. Det vart meir leik og morro med dei som gadd å leike med henne.

Ho har alltid vore ein praktfull katt som alle har lagt merke til. Det vil ho nok alltid verte hugsa som også. Det skal også seiast at ho elska den merksemda ho fekk. Ho hadde også sine kjennemerker. Når Thomastoget vart plystra, var det ikkje lenge før katten var på plass. Det sørga Linda for. Det var vel strengt talt ho som trente ho opp. Det er jo henna katt.

No er åra med morro og jakting over.
Takk for den tida du var her saman med oss.

Kvil i fred, Lisjepus!

De tre musketerer..

2012-02-05T16:58:00.000+01:00

Den stolte hane..

Hurragjengen..

I dag hadde me oss ein tur opp gjennom råsene. Det var fint, men utruleg glatt underlag. Gjekk meir bakover enn frammover. Storm og snøv gjor at me ikkje streba oss etter toppen. Av og til er det kjekt berre å gå litt også.

Dagens visdom:

It's all for one..

Tid for helg, igjen..

2012-02-03T21:45:00.000+01:00

No har eg desverre komt gjennom Ocarina of Time på 3DS'en. Det er litt trist, men det eg ikkje hadde fått med meg var at eg då unlocka Master Quest. Eg har aldri spelt heile master quest, så no er det berre å byrje på igjen. For dei som lurer er MQ same spelet, men med fleire fiendar, og litt andre oppgåver/retningar. Forøvrig går det veldig seint med Skyward Sword. Det er eit utruleg flott spel, men det er mykje meir komplisert. Komplisert er ofte også tidkrevjande.

Eg har også nyleg laga meg ein liten logo. Bestillte meg t-skjorte på spreadshirt der eg har denne på framsida, og Team Løvik på ryggen. Sånn eg likar det. Og frå det til ein annan ting. I går kom det snø igjen. Den var heilt perfekt i går kveld, men i dag er den øydelagt av litt for mange varmegrader. Håper den tek seg opp att til helja.

Dagens visdom:

"I'll grant you the honour of carrying me."

- Princess Ruto

Hei hå, Hei hå, til arbeid skal vi gå..

2012-01-28T16:38:00.000+01:00

Her må ein vakte pinnen med livet..

Viss ikkje kjem trollet å tek den..

Då ligg det der å tygg på pinnen, og viser sin halvbarberte mage..

Så osnar det rundt med pinnen så du aldri får den igjen..

Like etter var denne hunden i fullt firsprang..

Slik som dette..

Og dette..

Sjarmen sit som vanleg fast..

Her har me ein annan type sjarm..

Frivillig stå.. Merkelig kor fint det er då..

Og flott fra sida også!

Apropos arbeid..

Kor mykje dreg den vesle ståltråden?

Ein redig arbeidskar..?

Dagens visdom:

Sit ikkje på raua å sjå dom ut..

Fordommar..

2012-01-27T21:02:00.000+01:00

Dagens visdom:

Hvis dyrene hadde fornuft,

ville de ha oppført seg like ufornuftig som oss mennesker.

- Josh Billings

Fosterpusungane..

2012-01-26T22:09:00.000+01:00

Dette er pysa i kullet..

Så har ein eit lite matvrak..

Den mest nyskjerrige..

Godt å geispe litt..

Så gode venner..

Passar godt på..

Pusemora, som heiter Nussi..

Dette er ein herlig gjeng med pusar. Eg jobbar med å få ungane tame. Mora er litt usikker, men er stort sett ikkje noko problem. Ungane har no vore her i 1 og ei halv veke. Dei har komt seg mykje. Dei tørr å kome bort til meg, og klatre på meg. Men eg får ikkje ta på dei. Me bevegar oss i rett retning!

Dagens visdom:

Small babysteps..

Hundeutstilling?

2012-01-25T20:41:00.000+01:00

Eg smakar på ordet. Utstilling. Eg har jo ein rasehund. Ho er ikkje heilt bortevekk frå standarden heller. Skal me tåre oss til å stille ho ut offentleg? Planen er å prøve på Vestnes i juli, eg håper berre eg ikkje får kalde føtter. Junah må også trene ein del på å verte berørt av framande. Eg syns ho står fint. Det driv me å øver på i Lydigheit også, men det neste steget vert å få ho til å "springe" å sjå frammover. Me har god tid å øve på, men samstundes er det litt skummelt. Hunden er litt folkesky, og eigaren er ikkje langt frå der sjølv! :p

Dagens visdom:

Framtidsplanar..

Findag, fridag..

2012-01-22T18:03:00.000+01:00

Etter at Junah var på fylla i går måtte me gå ein tur i fineveret.

På vegen fann me kunst.. Iskunst..

Anja syns det var kjempe godt med istjokla!

Nydelig sol!

To glade frøkner!

Dagens visdom:

Sol, sol, strååålande sol..!

Hundane har vorte teikna..

2012-01-19T18:53:00.000+01:00

Bilete er teikna av Anniken Myklebust. Eg syns ho er kjempe flink, og er storfornøgd med bilete. Eg rett og slett elskar stilen ho teiknar i. Så ekte, men samstundes ei teikning. Tusen takk for dette flotte bilde Anniken. Det kjem til å verte høgt verdsatt!

Dagens visdom:

Paint it..

Ein eller annan mandag..

2012-01-18T23:40:00.000+01:00

Vår nye kanin av typen DonoLangøre..

Her er litt meir nærbilete av han..

Amigo har god stil..!

Ho og Dono har vorte gode venner.

Finn alltid på noko tull..

Miini lurer på kven det rare dyret er..

Midna observerer på trygg avstand..

Dono er ei linselus som vanleg..

Er ikkje ofte denne gjengen er samla. Som regel ser ein Midna i full firsprang med en gal Dono etter seg. Denne dagen hadde dei kanskje fred, eller forresten. Trur han jaga ho derifrå sekundet etter bilete var tatt.

Dagens visdom:

Just ordinary..

Helja på Storefjell..

2012-01-17T22:50:00.000+01:00

Her er eg, Knut og hundane på vidda. Eva tok bilete.

Eigentleg følte eg meg litt som ein russisk student..

Her har du russeren og hundespannet..

Her er bilete frå søndagen når eg og tospannet mitt var på ein tur aleine i løypene. Nydelig føre, mykje betre enn laurdag i forhold til mine smørefrie ski. Men ein skal ikkje klage på noko. På storefjell var iallfall snøv og minusgrader! Me fekk også oppleve elgspor. Det syns Anja og Junah var kjempe spennande. I tillegg fekk me helse på mange folk, og sjå en del andre hundar.

Her er dagsporsjonen min.

Er der noken som har lyst å reise frå dette da?

Eg likte å få vere i vinteren denne helga. Det var felt å køyre heim å sjå vinteren forsvinne dess nærare me kom fjorden. Eg håpar snøven snart kjem hit til meg. Den har vore sårt sakna i år. Heldigvis fekk me nytte den til det fulle på Storefjell.

Så var me klare til avgong!

Dagens visdom:

Yo ho, Yo ho..

Camera back in action, alright!

2012-01-11T18:12:00.000+01:00


(Bilete lånt frå dinside.no)

Etter å ha vore inne til reperasjon sidan før jul, kom endeleg mitt elskede kamera tilbake til meg. Det har vore særs høgt sakna. Einaste problemet no er kvar eg har gjort av minnekortet mitt. Med min hukommelse dukkar det nok opp neste år eller noko slikt. Heldigvis var reperasjonen garantisak. Har ikkje brukt å ha problem med desse type kamera, men var vel kanskje berre litt uheldig. No er saken biff, og det vert mykje bildetaking på Storefjell til helja!

Dagens visdom:

Eit bilde seier mykje om ein situasjon..

Fyrste tur på støylen i år..

2012-01-08T18:18:00.000+01:00

Kva dyr er dette?

Junah var sjølvsagt med!

Ser tilbake på den tunge brattebakken..

Veldig mykje snø oppe..

Skugge..

Endelig på snø som held ho oppe..

Fint på støylen i dag, men sola nådde ikkje dit..

Dagens visdom:

Naturen gleder med si forundring..

Hunderasene vert ihjel avla..

2012-01-04T18:51:00.001+01:00

Desverre ser det ut til at folk tenkjer utsjånad framfor livskvalitet og bruksområdet.

Dagens visdom:

Intelligens gjev ikkje alltid eit resultat av å vere smart..

Årskavalkade 2011..

2012-01-01T13:23:00.002+01:00

I 2011 måtte me seie farvel til mange gode sjele. Gråpus var ein av dei, men også andre gode dyr forlot oss. Der var også mykje folk frå bygda som tok eit siste farvel med oss.

På våren var det duka for ein heidundrandes boknasildfest. Der var mykje herlege folk, og me fekk oss ei fin tid på fjellet denne gongen også.

Rundt påske flytta også denne vesle karen inn ut med mamma. Dono har vokst mykje sidan den gong. No er han ein stor tulling, før var han ein liten tulling. Han har sjølvsagt sin sjarm inntakt.

På vårparten gjekk eg også fortsatt på Musikk i Volda. Då fans også Sandra i Volda. Her er bilete frå den dagen Sandra fekk seg kamera. Må innrømme eg saknar litt leiligheita hennar, og alt det artige som ligg igjen. Er rart å gå forbi no..

Eg fekk også skrive mi fyrste bacheloroppgåve i vår. Der skreiv eg om Bruken av Glee i Kulturskulen. Dette gjekk fin fint, men eg håpar eg slepp å skrive mange slike før eg veit kva eg vil styre med..

Studiotid var også ein stor del av våren. Der ligg igjen mykje gode minner, og eg skulle egentlig ynskje eg hadde eit slikt studio tilgjengeleg heile tida. Det er ein artig hobby.

Junah jenta mi har også hatt ein enorm vekst dette året. Me har fullført eit kvalpe og unghund kurs på vårparten. Ho har vokst enormt både fysisk og mentalt. Det er kjekt å sjå ho vekse opp, men det skjer så alt for fort..

Me har også hatt mykje kjekk hundeleik dette året. Dette ser me fram til å fortsette med i 2012. Det er kjekt med dei faste og kjære hundevennane våre, men også kjekt når nye kikar innom.

Det var også smak av litt fint ver seint på våren, men sommaren skulle vise seg å verte det stikk motsatte, med ekstrem nedbør og dårlige tider for alt som var. Junah fekk likevel sin fyrste tur på Fossastøylen.

I mai var også eg og Junah å såg på vår fyrste utstilling. Dette var veldig så spennande, og kanskje me tårer ogss til å prøve det ein gong. Me syns også agilityringen var veldig spennande, og kika sjølvsagt også innom lydigheit. Sandra var med som sjerpa.

Viss ein skal sjå på det historiske aspektet i bygda er det vel Dalsfjord Skule som stod i sentrum dette året. Den er no ferdig og klar til bruk. Elevane skal vel byrje der no i denne veka som kjem. Ein ny skule har også budd på alt for mange diskusjonar og feider med nabobygda, men dette får ein håpe 2012 byr mindre på.

Så må eg ikkje gløyme å nemne at eg og Ole Andreas gjekk inn i sju årskrisa i år.. Med dette kom eit nytt høgdepunkt, me flytta saman. Dette har fungert veldig fint hit til, og det håper eg fortsetter!

Eit av høgdepunkta i år må ha vore Eagles konsert på Norwegian Wood. Dei har tapt seg litt sidan 70-tallet, men var herleg å sjå dei live før dei vart totalt forfalne!

Sommaren budde også på mykje hundetid, og ny mobil. Smarttelefon er kjekt, men er noko drit å skrive melding på. Verte liksom aldri van med det,.

Eit anna høgdepunkt var "Fossastøylen Rett Opp".

Eit artig tiltak for oss bygdefolket. Eg håpar dette også vert ein realitet i 2012. Det er koselig å sjå mykje folk på støylen, og i eit nedgongsår som i 2011, kan me berre håpe på betre ver og fleire på støylen.

Der var også to bilar som tok farvel med meg i år. Poloen flytta til Herøy, og Omegaen vart spikar..

Eg byrja også på nytt studie; Idrett grunnfag.

Der har det vore ein aktiv haust, men eg har enno ikkje bestemt meg heilt om eg likar det eller ikkje. Eg har gått saman med mykje kjekke folk, men trur kanskje ikkje dette var rette linja for meg.

For Anja har det langt frå vore eit supert år. Ho har vore ut og inn av dyrlegen fleire gongar. Ho har tre gongar øydelagt ei klo heilt eller delvis, gått gjennom kur for kennelhoste, gått på kur for nasemidd, vorte bitt av to hundar og då til slutt kastrert med komplikasjonar. Slett ikkje eit godt år for ein liten sjel. No ser me fram til eit aktivt og friskt år.

Me har også fått eit nytt tilskudd til hundefamilia. Really har vorte ein del av kvardagen vår. Ein glad, trivelig og lystig hund. Utadvendt som få, og glad i alt bortsett frå bil. Han HATAR å køyre bil. Junah og Anja har tatt han godt imot.

Eg og Junah har også vorte aktive innan lydigheit. Me går fast kvar mandag med ein herleg gjeng. Me har fått meirsmak totalt, og kjem nok til å fortsette med dette. Målet vårt foreløpig er bronsemerket, men kan vere me vågar oss på klasse 1 etterkvart!

Til slutt må eg nemne Dagmar. Berit var ingenting, men når Dagmar kom. Fy flate. 70timar utan straum er lenge, jula vart ikkje noko av i år føltes det som. Den berre kom og gjekk utan å seie Hei i det heile.

Alt i alt har 2011 bydd på både nedturar og oppturar. Eg kan ikkje seie det har vore eit heidundrandes år, for slik føles det ikkje i det heile, men det har vore eit OK år. Eg håper no 2012 byr på nye moglegheiter, og nye gleder. Eg håper også på ei god utvikling, og oppdagelse av nye stiar å gå.

GODT NYTT ÅR!!

Litt snø igjen..

2011-12-30T17:16:00.000+01:00

Junah sjarmerer og poserar som vanleg..

Sånn ser Really gutten ut for tida..

Litt pjuskete i pelsen og delvis ståører, men hundre prosent go'gutt!

Junah er no 16 mnd og har fått herleg pels!

Og ei vidunderfull personlegheit..

Junah synes det var kjempe kjekt med eit lite snølag!

Really skiftar ham. No vert han mørkare og mørkare..

Kjekkast på fanget til ho mor ja..

Nemi søker fortsatt ny heim.

I dag datt ho på sjø i forsøk på å drikke sjøvatn..

Dagens visdom:

Dumskap skal dumskap vere..

Då verda gjekk imot meg..

2011-12-29T18:14:00.000+01:00

Nokre dagar føler ein at verda totalt går imot ein. I dag har det delvis vore ein slik dag for meg. Då eg stod opp i dag tidleg hadde eg bestemt meg for at eg måtte ha meg ein tur på Fossastøylen. Måtte ha meg ein siste tur i år. Akkurat i det eg har gjort meg klar møter eg mamma i døra. Då må eg ringe telenor, butikken har ikkje telefon og bankterminal, og dekninga suger. Det gjer ho for so vidt i heile fjorden. Eg fekk ringt dei (etter lang ventetid), og fekk gitt beskjed om at telefonen var lovd rundt klokka tre. Den kom forøvrig aldri.

Endeleg kunne eg ta med meg Junah og Really, og gå. Begge fekk gå lause opp gjennom vegen, det brukar dei som regel alltid også. Der låg en del tre i vegen på vei opp som me måtte klatre oss forbi. Då me passerte Trollvadet kom også snøv. MYKJE snø. Sjølvsagt var eg so dum å la attende trugene heime. Aldri meir fjelltur utan truge. Snøen var roten, og eg gjekk gjennom annakvart steg. I tillegg ville ikkje Junah kome på innkalling, for ho var fullt opptatt med å bjeffe på noko opp i ett tre. Irritasjonsnivået var no ganske høgt, og Junah vart tatt i band.

Me kom oss til slutt opp på skaret. I håp om å få gå på snøen, fortsatte me frammover. Neida, bar ikkje meg. Typisk. Me kom opp til huldretua, der turde Really endeleg å krysse ei lita elv. me fortsatte frammover, men når eg kom opp til eit grantre, ikkje langt frå der Really kryssa elva, merka eg at Really var borte vekk. Eg ropte nokre gongar, men ingen respons. Eg fortsatte å rope, og byrja no å følge spora han hadde etterlatt. Der var så fullt i hundespor rundt om at det var ikkje lett å skilje.

Tida gjekk, og eg ropte meg hes samstundes som eg prøvde å ringe etter hjelp. Som tidlegare nemnt er dekninga elendig for tida, sidan dei ikkje har fått fiksa nettverket. Eg fekk ikkje ringt til noken. Så der stod eg, aleine med ein hund for lite, utan dekning. Eg vandra rundt å prøvde å følge spor medan eg ropte i desperasjon etter hunden. Byrja tenke at han kanskje hadde skada seg eller noko anna dumt. Eg fekk til slutt sendt melding om at han var borte, og at eg trengte hjelp.

Eg valde å følge elva, i tillfelle han kunne ha rota seg ned i den, og enda til slutt nede igjen på skaret. Her såg eg nokre spor som gjekk nedover igjen, og Junah signaliserte tydeleg at ho ville den vegen. Eg følte eg ikkje kunne gå ned att, før eg var sikker på at hunden ikkje var aleine igjen på fjella. Det vart snart mørkt, og eg såg skodda kome sigande.

Me vada oss opp på hestefjellet og fekk endeleg dekning. Då ringte Ole Andreas. Dei hadde funnet han. Really hadde gått ned att råsa, og følgt hovudvegen heim. Mamma hadde møtt han akkurat når ho svingte opp på vegen og skulle køyre innover. Det gjekk altså bra med hunden. Junah drog, bjeffa og snusa heile vegen ned att. Ho visste kvar Really hadde fere, og ville vise meg det.

På toppen av kransekaka tryna eg så meint nedgjennom råsa etter Kuvadet. Då kom det ikkje fine ord frå munnen min. Det verste med heile historia er følelsen eg stod med på fjellet. Eg var sint og redd på same gong, samstundes som eg følte meg totalt forlatt. Ingen godfølelse der i garden. Vert lenge til Really får gå med meg laus igjen, dog ein veit at han berre går heim!

Dagens visdom:

I'll be home for Christmas..

Dagmar i Dalsfjorden..

2011-12-28T17:53:00.000+01:00

Som dei fleste har fått med seg har Dagmar herja rundt, spesielt på Vestlandet dei siste dagane.

Fyrste juledag, på kveldstid, tok det laust. Sjøen var så høg han slo inn på gangen til oss,

og tok med seg trappa vår. Heldigvis fann me ho igjen!

På Reitane var dei så uheldige å få stabburet øydelagt.

Inne i Løvika gjekk det med naustveggar, naustdører og mykje materiale.

Der såg ikkje mykje fint ut morgonen etter!

Her skal vel Petra vere glad det ikkje traff huset..

Ikkje alle var like heldige....

Men Pessløda står..

Vegen var sperra fleire gongar her, både søndag, mandag og delar av tysdag..

Sjølv dei største trea måtte bøye seg for denne..

Den stakkars julegrana ut på busslomma kan du skimte i bakgrunnen.

På Aksneset var det utruleg med skog som hadde lagt seg..

Ikkje rart me var utan straum i 70 timar..

Kalle sitt tak var hardt medfere!

Heggen som har stått gjennom det meste takka for seg..

Trampolina måtte reddast midt i stormen. Her er det som ligg att,

ein kan og skimte kvar floda låg. Det var vatn til knea når eg demonterte den..

Her kan ein også sjå på floda si herjing,..

No er ENDELEG stearintida over. Tida går seint utan straum, og enda verre når mobildekninga er ute i tillegg. Dette skulle ikkje ha vore mogleg i 2011.

Dagens visdom:

S.T.R.A.U.M.

Julafta..

2011-12-24T10:15:00.000+01:00

Gledeleg Jul til alle saman!

Dagens visdom:

«Frykt ikke! Se, jeg forkynner dere en stor glede, en glede for hele folket: 11 I dag er det født dere en frelser i Davids by; han er Messias, Herren. 12 Og dette skal dere ha til tegn: Dere skal finne et barn som er svøpt og ligger i en krybbe.»

Kvelden før kvelden deler historia om Anja..

2011-12-23T23:04:00.000+01:00

På tysdag morgon vart Anja kastrert på Kjæledeggen Dyreklinikk i Ålseund. Eg var sjølvsagt kjempe nervøs for heile inngrepet, men saman med Stine fekk eg tida til å gå på Moa meda Anja var under operasjon. Etter ei to timar ringte dei, operasjonen hadde gått fint, og me kunne ta ho med heim.

Alt var greit, med ei litt urolig Anja.

Nokre timar etter me kom heim merka eg at det hadde komt blod på den mintgrøne bodyen hennar. Eg ringte sporentreks til dyrlegen å haure om det var normalt. Eg fekk beskjed om at ei to til tre matskeier kunne vere normalt og at det burde stoppe etter ein times tid. Blødninga stoppa, men kom igjen seinare på kvelden, no i større mengder og gjentatte gongar. Klinikkane var no alle stengde og eg måtte ty til å ringe dei to kjekke vetrinærane eg hadde på telefonen privat.

Begge desse synes ikkje det var så normalt med blødning, men sa det kunne komme litt. Me fekk tips om å legge kompress på, og sjå om det hadde ei effekt. Me la ein improvisert kompress rundt såret og fekk stoppa blødninga. Kvelden vart sein og me gjekk til sengs. Eg sjekka omlag annakvart minutt om der var komt blod. I ett tida måtte Anja ut på do, og når eg kom inn att såg eg det hadde komt litt blod igjennom. Det var ikkje store mengder, og auka ikkje gjennom natta heller.

Morgonen etter ringte Kjæledeggen og spurte kor det gjekk. Då hadde me ikkje tatt av kompresset, og alt såg eigentleg fint ut. Kort tid etter tok me av bandasjen, og det byrja straks å bløde igjen. Me hadde no fått nok å reiste bort i Ørsta for å få eit svar på dette. Dyrlegen der meinte at dette ikkje var normalt. Det var for mykje, og for reint blod til å berre vere noko lite som gjekk over. Ei blodåre eller noko anna måtte leke, og me fekk beskjed om at dei mest sannsynlig måtte opne ho igjen. Her vart eg sjølvsagt skremt over tanken å ha ho i narkose igjen. Me kaure no direkte til Ålesund igjen.

I Ålesund tok dei blodprøve, blødartest og ultralyd for å sjekke grundig før ei eventuell opning av buken igjen. Ultralyden viste at det ikkje var stor indre blødning, men utanom det kunne dei ikkje sjå anna råd enn å legge ho under igjen. Det syns eg personleg var grusomt. Me dopa ho, og ho sovna noko lunde fort. Så måtte me forlate ho, slik at dei fekk legge ho i narkose og byrje operasjonen. Eg og mamma måtte finne noko å bruke ei bekymra tid på, så me reiste inn til Moa og lufta Junah og Really (som heldigvis fekk vere med på den turen som berre skulle vere til Ørsta).

Me hadde fått beskjed om at det skulle gå ein times tid operasjonen, men me var tilbake på dyreklinikken før. Me ville liksom berre tilbake dit. Ho var ikkje ferdig i operasjon når me kom, så me vart sittande å vente. Nokre minutt seinare kom dyrlegen ut, og fortalte at dei hadde funne årsaka. Knuten på livmorhalsen hadde gått opp, så no hadde dei knytt ekstra godt igjen der. I tillegg hadde operasjonssåret vorte litt større sidan dei hadde sjekka lag for lag etter blødningar. No ønska dyrlegen å ha Anja der over natta, slik at dei kunne overvåke ho etter fleire komplikasjonar.

Me måtte reise tomhendt heim. Den følelsen var slett ikkje god, men det var ein liten tryggleik i at ho var i gode hender. Heldigvis fekk eg melding med dyrlegen om tilstanden til Anja på kveldstid. Ho hadde byrja vakne skikkelig og hadde til og med fått i seg litt mat. Dette hjalp veldig på nattessøvnen!

Morgonen etter reiste eg tidleg for å køyre ei vennine til flyplassen på Vigra. På vegen dit ringte dyrlegen som avtalt og fortalte at alt var vel med Anja, og at me kunne hente ho klokka tre. Eg og Stine slo ihjel 4 timar på Moa. Ikkje så lenge seier du? Prøv å ver på Moa i fire timar utan å ha noke spesielt du skal kjøpe du! Me fekk likevel tida til å gå. Me var også tidleg ute til dyreklinikken for å hente Anja. Det var herlig å høyre ei velkjent piping frå eit anna rom når eg byrja prate. Enda betre var det å sjå igjen den sjarmerande kroppen med ein alt for stor krage rundt halsen. Me fekk med oss meir antibiotika og recovery for heim.

Vel heime kunne eg ikkje la vere å sjekke annakvar minutt om ho ikkje blødde, eller sjå etter teikn til at noko var gale. Hønemor kallar me slike. Anja var byrja likne seg sjølv no. Rette stillingane og lydane, og enorm matlyst sjølvsagt. Bekymringane senka seg litt, sjølv om dei fortsatt fins. I kveld ligg ho her i sofaen med meg, heilt borte i sin eigen verden. Kragen har eg hatt av (sidan eg likevel sitt her å passar på), men den mintgrøne bodyen er på. No er mitt største juleynskje å sleppe infeksjon i såret, og ellers andre komplikasjonar.

Eg fekk behalde jenta mi til jul, det er mi største julegåve.

No kan det herje både orkan og regn ute, me har det varmt og godt innandørs.

God Jul til alle der ute!

Ny data, juleferie!

2011-12-16T23:13:00.000+01:00

Her er min nye laptop. Ein Asus N53S. Hittil må eg seie meg særs nøgd med valet. Den funerar flott for mitt bruk. Så, skal du ha deg ny data i middelklassa er denne eit veldig godt alternativ!

I tillegg kan eg fortelje litt om den siste tida. Eg har hatt tre eksamenar før jul, og har såtte pal å lest. Seinast i dag hadde eg muntleg i pedagogikk. No er eg endelig ferdig med alt slikt og tek ferie med godt samvet. I kveld var eg også på den årlige kyrkjekonserten. Der var flotte innslag både frå korps og kor. Då er tida inne for å leite etter julestemninga!

Dagens visdom:

If you want to view paradise,

simply look around and see it

Snøleik!

2011-12-06T22:44:00.000+01:00

Lang lang rekke, Junah er så frekke!

Villdyret har vakna..

Super Anja rides again..

Snøfres...

Villdyre et føtter!!!

Hoppebite gjer ho også..

Snøball?!

Der forsvann drikkeskåla..

Snøhund..

Anjatryne..

Dagens visdom:

Snow don't just light up,

snow lift us up..

Julekort del 2..

2011-12-01T18:03:00.000+01:00

Langt kjekkare å tygge på anda si..

Eit ord; KAOS.

"Mååå ej?"

Viss julenissen liknar denne, må den gjerne kome hit til jul!

Så sitt me her å ventar på Really..

Der va han og nissefar ja..

Dagens visdom:

Der vart eit bilde fint og flott

Du får vente å sjå, din vesle fjott!

Prosjekt julekortbilete..

2011-11-29T19:24:00.000+01:00

Forsøk nr 1.. Anja og Dono..

Forsøk 2, Junah med hue..

Forsøk 3, Alle hundar........

Forsøk 4, Ventar på nr 3..

Hadde det berre vore bilete av ein hund...

Ventar fortsatt på å få med nr 3...

Nok ein gong, enklare med EIN..

Donojul..

Dagens konklusjon:

Prøv igjen i morga!

Eit ekte hundemenneske..

2011-11-22T22:42:00.000+01:00

Du vet du er et hundemenneske når:

- du står i butikken og skal betale, og ut av lommen raser det godbiter og hundeposer....
- garderoben din består av turklær for enhver anledning...
- du treffer folk du kjenner godt og du husker hundens navn, men ikke hva eieren heter...
- det er helt naturlig å stå ute i nattkjolen kl 0300 og rope: "Nå må du bæsje", har du bæsjet? Kanskje du skal tisse litt...? mens valpen bare tuller og snuser rundt og har glemt hvorfor han skulle ut, og du gir blanke i hva naboen måtte tro...
- du drar til byen for å handle klær til deg selv, men kommer hjem med et gnagebein og et kult halsbånd.
- du har hunden som bakgrunnsbilde på mobilen og pc'en...
- hunden blir syk og får full helsesjekk hos veterinær, mens samboeren må nøye seg med "vekk i morgen" på nærmeste bensinstasjon...
- hunden er blitt gammel og giktisk og du snekrer en liten trapp så den kan komme opp i sengen din uten hjelp.

Dagens visdom:

Eit liv utan hund,

er som fisk utan hjeller..

Put me on a pedestall..

2011-11-19T23:46:00.001+01:00

Me startar med eit fjortiz bilete av meg og Junah..

Livet er komplett. Det nye Zelda er UNIKT.

Det minner mykje om Ocarina of Time, men er nytt,

utfordrande, spennande, nyskapande. Der fins ikkje nok ord.

Eg er frelst, og eg har så vidt byrja.

Eg må tenke mykje, eg må utforske mykje.

Einaste negative er at dette kjem til å stjele tid frå eksamenslesinga!!

Her er mi nye invistering, FUGLEBRETT.

Smågfuglane må også ha mat!

Heilt til slutt, eit siste blikk på omegaen..
(bilete lånt frå Torgeir Brandal)

Dagens visdom:

Lift your eyes to the skies,

never look back..

Siste i slekta har reist..

2011-11-18T18:49:00.002+01:00

Helene var fødd her hjå meg 9. april 2004. Mora hennar var ei svart og kvit hermelinkanin med namnet Mulan. Faren var ein kvit dvergwedder med namnet Moony. Helene vart opprinneleg solgt vekk til ein annan heim, men kom tilbake til meg ikkje langt tid etter. Sidan den gong har ho budd her saman med familia si. Helene var den siste igjen av familia, så no er denne slekta borte, iallfall i vår heim.

Det er likevel godt å vete at bror hennar lev ennå bort i Ørsta. Han skal også snart verte pappa. Det vert nok nokre flotte ungar.

Helene byrja vise aldringsteikn tidlegare i sommar, og der ifrå har det eigentleg berre gått nedover. Me har forsikra oss om at ho ikkje har hatt det vondt. No får ho endeleg møte familia si igjen, medan me vil sakne henne!

Kvil i fred, Helene!

Går det mot frost?

2011-11-14T20:56:00.000+01:00

Det er godt å ha fin hage..

I dag var det speglblankt!

Ein må nesten ta med superjentene!

Anja har gått over til potesokk no.

Mykje meir praktisk..

Her var ynskje å få eit gruppebilete.

Merkelig nok var det katten som var verst!

Så var det felles kattebilete..

Det vart nå veldig vellykka....

Enklare med ein og ein!

Midna kika også innom!

Dagens visdom:

Vegen går mot ei kaldare årstid..

Lately,,

2011-11-13T17:35:00.000+01:00

Då var Anja sjukmeldt, og byrja på sin fjerde antibiotikakur i år.

Ein kan ikkje akkurat seie ho har vore så heldige i år.

Det som har skjedd er at ho har reve av heile kloa si.

No står berre nerven attende, som ein ser på bilete.

Dette er nok sinnsjukt vondt, og det var nok godt å få smertestillande!

Det har vore mykje fint ver i det siste her heime. Ennå surare å vere hunden på tre føter då.

Dette bilete er frå ein morgon her var skikkelig trolsk!

No sender eg ei etterlysing etter snøen!

Dagens visdom:

Whenever it rains,

I'm singing in the rain

På ukjent fjelllandskap..

2011-11-06T20:44:00.000+01:00

God stemning på vei oppover!

Sjå litt på utsikta e viktig..

På toppen/flata/hornet..

Junah bestemmer seg for å nyte litt utsikt..

Dogsa vurderar kvar vegen går heim..

Dagens visdom:

Blåtur hjelp på motivasjonen!

Eit dyr her, og eit dyr der..

2011-11-05T19:05:00.000+01:00

Det vakraste jag vet..

Me øvar stadig mot bronsemerkeprøva!

Oskar, litt småsjuk stakkar..

Ei våt BitteLita..

En trøtt Kallemann!

Helene, den eldste..

Miini, nyleg operert..

Dono med grimasje..

Dono, den vakre..

Linselus, og litt fotogen..

Fin stil!

Amigo..

Dagens visdom:

Surrounded by fourlegs..

Aftenstund har gull i munn..

2011-11-03T20:00:00.000+01:00

Hadde bilete vore reelt, hadde eg kalla det nattsol..

Til informasjon skal det liksom vere månen.

Den ser eigentleg slik ut..

Butikken går mot stenging..

Hadde gjort seg med eit kamerastativ trur eg..

Ser du kva stjerneteikn dete eigentleg er?

Riktig, ei trippel karlsvogn!

Dagens visdom:

Under the starry sky,

where eagles have flown

This place is paradise,

it is the place I belong..

Studiedag!

2011-10-31T22:35:00.000+01:00

Eller friluftsdag? Junah nyter utsikta ned til Dravlausdalen..

Anja held potane rene og pene!

Medan andre passar perfekt til halloween!

Dagens visdom:

Kvi studere, når livet ventar?

Travle dager..

2011-10-30T19:14:00.000+01:00

.. men ein må ikkje gløyme å ta del i livet..!

I dag har me feira verdens beste sambuar og kjærste.

Han har vorte so gammal at me vurderte gåstol i gåve, men slo det frå oss.

Anja og Junah har diska opp her heime, og Really gav han vekkarklokke i gåve.

Gratulere så mykje med dagen Ole Andreas,

håpe me he gjort dagen din til ein betre dag!

Dagens visdom:

Work doesn't wait,

neither does life..

Mister ho meir pels no..

2011-10-21T20:39:00.000+02:00

..vert ho skalla til vinteren!

Synes du her var masse pels?

Det er langt frå slik det skal vere!!

Dagens visdom:

Vinterpels kom hit..

På innsida av veggane..

2011-10-18T22:16:00.000+02:00

..av Dalsfjord Skule!

Her er eit bilete tatt frå barneskulen, eit klasserom.

Dette er tunnellen som går frå garderobene, og

ut på fotballbana!

Her er gymsalen, NYDELIG!!

Bada er finare enn me har her heime..

Her er ein liten del av kjøkkenet.

Dalsfjord Skule vert fabelaktig bra. Me er KJEMPE heldige som får ein så ny skule i ein så liten fjord som Dalsfjorden. I tillegg er me heldige med at alt er nytt, og kjem til å vare lenge. Me har nok skule for ein del år her. Me er berre veldig, veldig, veldig heldige!!

Eg kunne godt tenkt meg å gå på denne skulen sjølv eg, men er nok for gammal no ja...

No er det berre å storglede seg til den offensielle opninga!

Dagens visdom:

Glem ikke å takke..

Gamle minner..

2011-10-18T18:12:00.000+02:00

Silke, Moony og Mulan, den gong i sitt rette element!

Sarah og Sahara med sine små søte..

Verdas søtaste Mini, med eit alt for kort liv..

Anders And, kvar drog han?

Ein gong så tallrik, no er ingen igjen..

Kaos, ei ekte pusejente!

Sirius harepus..

Dagens visdom:

Dog livet stod imot dem,

minnes de sådann..

Leik og samspel..

2011-10-15T19:02:00.000+02:00

Tøyeleg!

Så fine tenner!!

Smil!

No Fair play..

Finn hovudet til Junah!

Jumper..

Ikkje foten, nei!!

Krasj... hahahahahahaha...

"Les Miserables"

Sulten ulv..

Her kommer vinter'n..

Dagens visdom:

I see trees of green,

many dogs too..

Farvel HTC?

2011-10-13T21:23:00.000+02:00

I går hadde me orientering. I går regna det, slik som det alltid gjer her på Sunnmøre. Før fyrste post måtte me over ei elv. Me vada oss over, eg tryna nesten ned i, vart gjennomvåt, det same vart HTC'en.

Sidan eg kom heim har den vore på varmekablane nede på badet, og eg har ikkje tørt å prøve å slå den på. Det får vente til i morga etter skule. I mellomtida er eg tilbake i tid, med min gamle mobil. Min kjære Sony Ericsson W902. Den har fortsatt sine gode kvalitetar, sjølv om den så vidt heng saman.

Ellers kan eg meddele at eg storgleder meg til tysdag. Då skal den nye Dalsfjord Skule visast offentleg til alle som vil. Dette vert kjempe kjekt!!

Bilete er lånt frå Dalsfjord Fyrmuseum

Dagens visdom:

I'll go wherever you will go..

Kattastrofe..

2011-10-08T20:12:00.000+02:00

I dag har Oreo fått vere ute for fyrste gong i vår hage.

Dette synes han var veldig spennande, det synes dei andre kattane også!

Dono meiner me må klippe plenen ein gong til i år..

Og han skal sjølvsagt styre. Berre synn han ikkje er over 30 kg!

Oreo søkjer fortsatt ein heim. Han treng det no!!

Han er verdas kjekkaste katt, og har det ikkje så alt for artig

inne på peisstova aleine. Han treng folk å vere saman med.

Snøen er langt nede i fjella.

Det betyr han snart kjem hit. Det gled eg meg til!!

Enda meir snø er det i dei litt høgre fjella!

Dagens visdom:

It's good to be scared.

It means you still have something to lose.

Ein typisk søndag..

2011-10-02T22:43:00.000+02:00

Den stolte hane med sin nye doning!

Dette er Nemi. Ho bur her i fosterheim for Dyrebeskyttelsen.

Ho har lyst på ein ny heim no, og er lei av å bu på rommet nede.

Verdens koseligaste, og søtaste pusejente!

Her er dei to andre dyra i huset.

Når ein bur i ein hundre år gammal bygning er ikkje dette

det du ynskjer å sjå i glaset ditt altså..!

Dagens visdom:

When you fall of a horse,

climb right back on!

Hausten frå mobilkamera..

2011-09-30T20:53:00.000+02:00

Dei siste dagane har det vore nydeleg ver her heime.

Temperaturen har vore høg, og sola har faktisk kika innom!

Sola leikar seg iallfall bak skyene..

Det er også tydeleg at hausten har kome for fullt.

Fargane er vakre, og mange.

I morga kjem oktober, og snart er det jul.

Tida går fort!

Dagens visdom:

Haust er naturens svar på kunst..

En tankevekker..

2011-09-25T22:16:00.000+02:00

Jeg døde i dag .... Du ble lei av meg, jeg trakk et uheldig tall. Jeg er i en svart plastpose i et deponi nå. En annen valp vil få mitt knapt brukte bånd. Mitt halsbånd var skittent og altfor lite, men du gjorde det før du sendte meg til Rainbow Bridge. Ville jeg fortsatt vært hjemme hvis jeg ikke hadde tygget dine sko? Jeg visste ikke hva det var, men lær luktet godt! Jeg visste ikke .. Jeg ville bare leke og det klødde i munnen min. Du glemte å kjøpe hundeleker. Ville jeg fortsatt vært hjemme hvis jeg hadde vært stueren? Du gnidde nesen min i mine feil, det bare gjorde meg skamfull, jeg var forvirret Jeg skjønte ikke hva jeg gjorde galt. Hvorfor leste ikke du bøker eller spurte en vetrinær om lydighet, som kunne ha lært deg hvordan du ville lære meg å gå til døren. Ville jeg fortsatt vært hjemme hvis jeg ikke hadde lopper i pelsen? Uten loppemedisin, kunne jeg ikke bli kvitt dem . Du forlot meg i hagen i flere dager, det er hvordan jeg fikk dem. Ville jeg fortsatt vært hjemme hvis jeg ikke hadde bjeffet? Jeg ville bare si, "Jeg er redd, jeg er alene, jeg er her, jeg er her, ville jeg bli din beste venn." Ville jeg fortsatt vært hjemme hvis jeg hadde gjort deg glad? Du slo meg, hvorfor lærte ikke du meg å høre på deg? Ville jeg fortsatt vært hjemme hvis du hadde tatt deg tid til å ta vare på meg og lært meg opp? Du har ikke plaget meg siden den første uken eller så, men jeg brukte all min tid på og vente på at du elsket meg. Jeg døde i dag. Jeg var valpen, jeg elsket deg av hele mitt hjerte med hele min lille kropp ...Det er på tide å stoppe all dyreplageri...

Hundeliv på støylen..

2011-09-25T14:58:00.000+02:00

Anja klatremus..

Junah the Royal Sheltie..

Det var vanskelig å få bilete av to saman..

Sitte fint, checked.. Sjå på kamera?

Checked.. Really likte sin fyrste tur!

Dagens visdom:

Over horizon..

Smaken av veka mi..

2011-09-24T12:26:00.000+02:00

Søndagsmorgon stod månen over støylen, og veret var nydeleg..

Sjølv i dei største regntider er der håp..

Utsikta er viktig for ein nyskjerrig sjel..

Alle hundar under 5 år må sitte i sete i bil, eller?

Linselusa Dono..

Dagens visdom:

Beneath that grey, cold sky

the sun is shining..

Hugs å strekke ut..

2011-09-22T20:25:00.000+02:00

..då vert du mjuk!

Det er iallfall det dei seier på dette idrettsstudie.

Ikkje veit eg, men mitt forbilete er klart, Anja:

Dagens visdom:

Strekkje på potane gjer livet verdt leve!

Touch of blue..

2011-09-18T22:01:00.000+02:00

Dagens visdom:

Reach out, and hope for the best..

Ein vakker haustdag..

2011-09-17T19:22:00.000+02:00

Standard

To som virkelig fann tonen!

Pus??!!

Her er eg!

Gjer seg vakker for hundane..

Sjå på meg, meg, meg!

Sheltielukke!

Me ventar med godt mot..

Eller finn underhaldning i oss sjølve..

Gratulere til Løvikbuda!

Dagens visdom:

Snøen i fjella varslar ein god vinter..

Yksnøya ein tur!

2011-09-16T22:12:00.000+02:00

Frå onsdag til i dag var eg og klassa mi på Yksnøya.

Her hadde me kurs i kystfriluftsliv.

På dette bilete ser du båtane me rodde rundt på.

Her er leiren vår. Lavoen eg sov i lak vatn alle vegar,

men alt går fint i godt lag!

Einaste dagen det var fint ver var i dag.

Ellers har me hatt regn, og smakt på det ekte sunnmørske kystfriluftslivet.

Me lærte knutar, sjøvettsreglar, båtuttrykk og andre artige og praktiske saker.

I tillegg åt me strandsneglar, albogeskjell og sauetang.

Alias, kort og Ligretto vart den store underhaldninga på kveldstid.

I tillegg heldt me på med "Ekskluderingsleiken" som eg ikkje forstod.

Irriterande.

Dagens visdom:

More than once..

Det går mot haust..

2011-09-13T16:57:00.000+02:00

Kosejenter!

Hagebesøk!

God stil!

Fruktfatet!

Veirus på besøk!

Er ikkje ofte det er hunden som er bak gjerdet!

Dagens visdom:

Fight your fight..

Tida flyg frå oss..

2011-09-10T16:02:00.001+02:00

Det går opp for oss, når dagane sig på, at tida flyg frå oss. Det som var så meiningsfylt og godt for eit år sidan, snur brått til eit vondt minne. Dag for dag lev me livet vårt, utan å tenke på morgondagen. Etter ein vond draum vaknar ein opp, ser seg rundt etter bevis på at draumen ikkje var sann. Ofte finn ein bevis, og kan legge seg roleg ned att på puta.

Sola skein so fint den dagen, og varmen var herlig. Alt var herlig, livet var herlig. Livet var faktisk så godt at ei indre uro byrja plage meg. Ei uro om at eg hadde det for godt. Den vonde draumen gjor ikkje akkurat ting enklare.

Eg vandra meg ned til stranda, og sendte melding heim med spørsmål om dei etterlengta firbeinte. I det eg hadde plassert meg ved sjøkanten fekk eg eit svar om at alt var bra, og at Sunny skulle til tannlegen på mandag halv to. Det var jo heilt greitt, tenkte eg, og vart letta over å få avkrefta draumen min.

Det byrja nærme seg heimreise denne dagen. Me var byrja verte rastlause, og litt småleide av Sydenopplegget. Me måtte og ha oss ei siste runde rundt, før me gjor dei siste sjekkane til avreisa. Me fann ut kva restaurant me ville ete på. Ein eller anna Cæsar restaurant som såg veldig spennande ut. Kulturell, og lovandes. Så måtte me nesten gå til resepsjonen å sjekke kva tid bussen gjekk frå hotellet, og frå kvar.

Då me kom tilbake frå resepsjonen hadde dei ringt heimafrå. Eg måtte nesten ringe opp att, men eg kjende at uroa byrja stige. Eg kunne høyre at noko var gale, at noko ikkje var som det skulle. Så kom beskjeden. Draumen vart ein realitet, og eg kunne ikkje lenger vakne opp frå den. Der fanns ingen bevis på at den ikkje var sann. Verda knakk saman, i tusen biter. Uroa var ikkje lenger uro, tvilen var ikkje lenger tvil. Frykt vart realitet.

Reisa heim var lang. Mykje lenger enn dei fleste kan tenke seg. Å ha flyskrekk var ikkje lenger eit faktum. Kven bryr seg vel om flyet dett ned, når ein trur ein ikkje har meir å leve for? Der var lite håp, men håpet om at det ikkje var sant, at det var ein dårleg spøk var sjølvsagt tilstades. I tillegg kom spørsmålet; Kvifor meg?

Ingen fortjener dei følelsane og tankane som for gjennom meg dei komande dagane. Den neste dørstokken møtte eg når eg kom heim. Heim til tomrommet. Ein innser fyrst kva som har skjedd når ein får oppleve det, føle det på kroppen. Det er også då alt håp renn vekk.

Det er mykje tankar der ute. Alt for mange. Når alt hadde roa seg, og eg sat igjen med den indre sorga, fekk eg meg eit gjensyn med Sunny. Nok ein gong i draumane mine. Tre gongar skjedde dette. Var nesten som ho berre ville sjekke meg, og fortelje at ho hadde det bra. Uansett om det var oppspinn i mitt eige hovude, eller noke anna mellom himmel og jord, var det iallfall ei mild trøyst.

Eit år seinare, sit eg med dataen og har berre bileta og minna igjen. Saknet er der sjølvsagt også, i stor grad, men eg måtte gå vidare. Sunny var nok berre ein hund, men for meg var ho også mykje meir. Eg mista mykje den dagen for eit år sidan, og ingen kan erstatte det.

Du leikar kringom meg der eg vankar.
Eg høyrer deg når mitt hjarta bankar.
Du støtt fylgjer meg på ferdi mi,
som skuggen gjeng etter soli si.

Med tre hundar i huset..

2011-09-03T18:55:00.000+02:00

Anja tek fyrste trekk, og stjel senga til Dina.

Dina tek hevn, ordnar til senga til Anja, og legg seg der..

Søstrene Bjørklund er enklast å ha i splitt..

Ekte teamwork..

Som pauseinnslag legg eg med foto av Dono..

Hundane rasar ute, Dono tek det på det tørre..

Såå fiin..

Så må han ut å sjekke voffstatusen..

Brått vart tre til fire, og Trond tek ei sittetrening..

Agiliy er kjekt!

Pinne også!

og ikkje minst litt hopping!

Trond lærer Anja "ha godteri på hovudet"

Så var det tid for gruppebilete.

Chiko nekta rett å vere med..

Dagens visdom:

Rekn ikkje med alle labbar..

Revolusjonerande leverposteiboksa!

2011-08-28T21:02:00.000+02:00

Dagens visdom:

Som hund på boks..

Barneselskap!

2011-08-27T17:31:00.000+02:00

Her står jentene å ventar på siste gjesten..

Dina er svært ivrig!

Det er sjølvsagt obligatorisk med helserunde..

Dina synes Maya var interessant!

"Følg den mopsen!"

Tydeleg kven som var på same nivå..

Junah synes kaka var kjempegod!

Dina sa heller ikkje nei takk!

Etter dette bilete forsvant kaka fort!

Maya likte og kaka..

Dagens visdom:

Small party

big fun..

Junah 1 år!

2011-08-27T17:13:00.001+02:00

Junah har utvikla seg mykje sidan ho flytta hit.
På øverste bilete er ho 8 veker gammal.
Neste er ho 6 mnd, og til slutt 1 år.

I dag er det eitt år sidan ho kom til verda.
Føtene har strekt seg, og pelsen har tjukna.

Eg vonar eg får mange fleire år saman med verdens herligaste sheltie!

Gratulerer så mykje med dagen, Junah!

Min nye heim..

2011-08-24T17:20:00.000+02:00

Som dei fleste burde ha fått med seg, så har eg flytta.

No har eg fått meg sambuar og hus.

Første bilete er av hunderomet.

Her bur naturleg nok Anja og Junah.

Når ein har born i huset, må ein ha barnegrind.

Sjølv om det er idrett som er det "store" i år,

må eg ikkje gløyme musikken..

Her er Anja sin nye hageplass. Sånn omlag ned i sjøen.

Det er sjølvsagt stas når kjentfolk kjem på besøk!

Ein finn alltid ei moglegheit å trene litt klatring..

Kjekt å utforske..

Her er huset..

Hundane trudde ikkje det var mogleg å bu nærare sjøen..

Her er leigebuaren vår, Nemi.

Ho søkjer ny heim, og er fosterpus her hjå oss..

Dagens visdom:

When faith has left your heart

get up and search for it..

Anja and the Giants

2011-08-19T18:21:00.000+02:00

I dag hadde Anja og Junah besøk av to store Nuffar; Rocky og Bamse.

Anja likte dei ikkje når ho såg dei fyrst, og Junah var livredd.

Det gjekk ikkje lenge før ein kunne sleppe Anja saman med kjempene.

Ho fann fort tonen med Rocky, men synes Bamse var skummel.

Rocky er berre kvalp, og det gjer han heilt likesinna med Anja.

Herlig fyr altså!!

Junah var livredd dei to digre bamsane. Så ho måtte me berre ha ut av igjen.

Einaste ho synes var kult var å snuse der dei hadde vore etterpå.

Lovely couple!

Herlig stil på Rocky!

Fyrst rotta dei seg saman etter Anja, men så gav den eldste opp,

og tok seg heller til å sjå på!

Dagens visdom:

Ein pessimist er ein optimist med erfaring..

Bilær og båtær..

2011-08-11T21:11:00.002+02:00

I går fekk eg og Ole Andreas vere med Stein Jarle med båt til Volda.

Her kjøpte me oss kveldsmat på Naustet.

På vegen heim fekk me i tillegg oppleve solnedgongen.

Me kaure også frå ferja, om der skulle vere noken tvil.

Vakker kveld dette..

I dag har eg vaska bilen min. Den skal seljast.

Den var veldig fin når den var våt..

Dono måtte sjølvsagt i bilen på inspeksjon når eg var ferdig.

Fekk ikkje bilete av det,
så slenger med eit anna bilete av den tullebukken.

Eit tips til dykk alle:

Ikkje ha hunden i bilen. Eit herk å støvsuge hundehår!

Dagens visdom:

Fall is closing in..

Artig med farger!

2011-08-10T16:51:00.000+02:00

Dagens visdom:

Can you paint with all the colors of the wind?

Oreo søker ny heim!

2011-08-03T18:35:00.000+02:00

På mandag flytta denne karen inn her hjå meg, i midlertidig fosterheim.

Oreo, som eg likar å kalle han, er ein skikkelig kosepus.

Der han kom ifrå kalla dei han Kos, det forstår eg godt.

Over helga skal han kastrerast og vaksinerast.

Etter det er han klar til å flytte inn til noken som kan vere glad i han.

Oreo er rundt året anntek me. Han er slank med halvlang pels.

Dette vert nok ein praktkar.

Eg synes Oreo er heilt nydelig.

Hadde eg ikkje hatt så mange kattar som eg har, ville eg hatt han sjølv.

Håper noken der ute kan gje han ein varig og flott heim!

På tur med pompel og pilt..

2011-08-01T20:53:00.000+02:00

Mitt svar på kunst; vatn..

Linselusa..

Kjekkast å leike med skitne ting..

Meir kunst, bjørk..

Junah poserar litt for kamera..

..men gidd ikkje stå så lenge, så slenger seg ned..

Anja viser seg frå ei betre side..

Fyrst hallar me litt mot høgre..

So hallar me den andre vegen..

På tide å reise heim..

Dagens visdom:

What are words if there only for good times then they don't?

Kveldstid..

2011-07-28T21:15:00.000+02:00

Tøffingen på akvariet..

Tøff med stiil..

Sløkna for dagen..

Legg merke til munnen. Ho ligg og irriterar seg over fluger..

So va han også sløkna..

Midna er på jaktmarkene..

Måkje kødde med denne jenta..

Dagens visdom:

Days go by

and you are still by my side

Junah 11 månader!

2011-07-27T23:15:00.000+02:00

Sjølv om månadane går, er der fortsatt ein kvalp inne i Junah.

Er så herlig å sjå at ikkje alle kvalpefaktene er borte. Ho er ei fante.

Blomsterpiken..

Vart utruleg merkeleg lys på dette bilete, men var mest berre for å ha eit ståbilete å samanlikne med alle dei andre ståbileta eg har tatt kvar månad. Kjekt å sjå kor ho veks.

Endelig fekk eg eit portrettbilete eg er fornøgd med.

Ho har endeleg tålmod å vere i ro.

Ei lita godjente!

Junah elskar vatn. Her prøver ho å fiske opp eit blad på botnen av bassenget, medan ho bles bobler. Mest sannsynleg for å sleppe å få vatn i nasa. Eg synes ho er søt når ho boblar på den måten.

Dagens visdom:

It's the little things in life..

Peace (Sn)out!

2011-07-26T23:08:00.000+02:00

Tre bileter..

2011-07-25T23:01:00.000+02:00

Junah presanterar til deg; Dalsfjorden! Dette bilete er teke frå Galten. Det er ein stein som står ut frå fjellet, som ein klippe. Der ifrå ser du godt inn gjennom Dalsfjorden. Den ligg ikkje spesielt høgt oppe, så det er ein veldig fin, familie og turistvennleg tur. Virkelig anbefalt ein gong du har litt tid til overs!

Alle har nok fått meg seg fredagen si hending i Oslo og på Utøya. Det går nok inn på oss alle det som skjedde, og me sørjer nok alle litt inn i oss. Eg har sjølvsagt tent lys for ofra fleire kveldar. Ikkje berre for dei som er døde, men også for dei som er direkte berørt av det ein kan kalle ei tragedie, eller eit grusomt terrorangrep. Tankar går til dei pårørande!

Dette bilete lasta eg mest opp for å få det på nett, for å få vurdering av det medan eg ventar på at dyrlegen skal verte tilgjengeleg. Om du skulle sjå med ein gong kva sjukdom denne stakkars kanina har, må du gjerne ta kontakt.

Dagens visdom:

We walk a long road to Eden..

Ferietid..

2011-07-20T19:56:00.000+02:00

Her prøvar Anja ut den nye skinn sjeselongen som hundane har fått!

Junah legg seg på ryddelasset. Så lenge ho får ligge i fred ho..

Her er eit bilete frå Blåhamrevatnet..

Her er ei eng eg ser føre meg slik dei evige jaktmarker ser ut..

Anja nyter fjellutsikt!

Dagens visdom:

To do what you wanna do

means lots of fun..!

Fossastøylen ein tur..

2011-07-17T21:19:00.000+02:00

I dag var det Fossastøylen Rett Opp. Folk susa altså opp gjennom Lyngnesvegen for å få best mulig tid. Den beste tida vart 22 minutt og 3 sekund. Imponerande! Der va nærmare 70 folk som deltok i trimklasse utan tid også. Kjekt å sjå så mykje folk til fjells. Det heile var eit minneløp for Arne Hasund, ein lokal eldsjel!

Eg og Ole Andreas gjekk opp i går. Nydeleg ver når me kom opp. Kjekt å sjå at torvtaket tek form, men måtte springe inn etterpå grunna knott.

Eg og jentene var på Løviktuva i dag tidleg,

medan me venta på at Ole Andreas skulle stå opp.

Dagens visdom:

Hu hei kor er det vel fint og lett

opp på fjellet!

Endeleg litt sjøbading!

2011-07-15T21:18:00.000+02:00

Torsdag hadde eg endeleg ein liten fridag. Heldigvis for meg var det også fint ver. Fyrste delen av dagen brukte eg i Volda/Ørsta. Der var eg og Junah ute blant folket med ei lita oppfrisking både på miljø og sosialtrening. Ho er så flink vesle jenta mi no. Ikkje redd noko som helst (bortsett frå trapper!!!). No har eg også endeleg fått attende Store Sirius. I tillegg har eg kjøpt meg ny mobil. Verda er no ein god stad å leve. Iallfall i morga etter klokka tre.

Men lat meg kome til poenget. Eg og Christina drog på oss våtdrakter å gjekk inn på Fleda. Der kom me oss gradvis ut i vatnet (dvs, Anja sprang rett ut i), for å til slutt legge av. Ein ting som forundra meg, var Junah. Eg ropte på ho, meda eg stod eit stykke ute i vatnet, og jammen det sprang ho til ho måtte legge over i svømming. Ho kom heilt ut til meg, og stussa ikkje eit sekund. Snakk om å trasse eld og vatn for å komme til meg. Verste var at ho ikkje stussa på å gjere det fleire gangar. Trur nok ho likar litt å svømme. Det gjer Anja også. Dei elskar eigentleg begge vatn.

Det var herlig å endeleg prøve ut sjøen, sjølv om det var lit juks med våtdrakt. Eg lovar at neste gong vert det utan. Var berre så lite fristande å hoppe i utan noko den dagen. Var nemlig ikkje meir enn skarve 14 grader i skuggen. Ventar til sommartemperaturen kjem att. Kan ikkje verte sjuk no når eg straks går ut i ferie. Bade i sjøen er likevel absolutt anbefalt. Mykje varmare enn eg hadde trudd!!

Dagens visdom:

Swim like Flipper,

and you'll get fishy!

I kveld slutter eventyret for mange..

2011-07-12T22:42:00.000+02:00

Men ikkje for meg, det er i morga kveld. Det er sjølvsagt Harry Potter det er snakk. "It all ends" som dei seier. Lat oss heller gå litt tilbake, og sjå på den lange reisa Harry Potter har hatt.

I 1997 vart den fyrste boka gitt ut; De vises sten / The Philosopher's Stone. Etter det J.K. Rowling sjølv har fortalt vart denne skrive på ein serviett på ei togreise. Harry Potter vart fort ein suksess. I 1999 vart boka oversatt til norsk, og HP inntok Noreg med storm. Før den tid hadde Rowling allereie gitt ut andre boka; Mysteriekammeret/Chamber of Secrets i Storbritannia. Den kom nemlig i 1998, og 2000 i Noreg.

Deretter kom Fangen av Azkaban / Prisoner of Azkaban 1999 i Storbritannia, og hausten 2000 her. Det skal også nemnast at eg enda ikkje har vist mi interesse for dette fenomenet, dog læraren vår las fyrste boka i klasserommet. Sommaren 2000 lanserar Rowling den fjerde boka; Ildbegeret / Goblet of Fire. Den kjem til Noreg i 2001. No er Harry Potter så populært at det er mykje snakk om det i verda. Prestar rasar for bodskapen, og vesle meg vert påvirka til å leige fjerde boka på bokbåten. Eg les fjerde boka, og vert heilt frelst. Så les eg 1-3., og les 4. ennå ein gong. Byrjar også no å kike rundt på nettet å følge med den komande lanseringa av femte boka og får oppleve filmatisering av fyrste filmen. Den skuffar så absolutt ikkje. Den andre filmen vert også lansert innan neste bok. Den er også bra i forhold til boka.

I 2003 vert femte boka lansert i heile verda; Føniksorderen / Order of Phoenix. Dette er ei av mine favorittar, mykje fordi Sirius er ein karakter eg såg på som viktig, og nær. Femte boka er også med på overgangen frå den barnslige Harry, til den meir ungdommelige og menneskelege Harry. I 2004 kjem tredje filmen. Den er berre ein stor skuffelse i mine auge. Spesielt er utbyttinga av skodespelar til Dumbledore avgjerande for meg. Det er ikkje mykje å gjere med at Richard Harris døde, men den nye fyren synes eg ikkje noko om. Richard Harris traff akkurat slik eg hadde forestillt meg Dumbledore. Den nye synes eg er for brautete. Tredje boka har eg sett på som ei veldig koselig bok. Filmen øydelegger heile inntrykket.

Så vert den sjette boka lansert i 2005; Halvblodsprinsen / The Half-Blood Prince. Eg var kjempe spent på denne. Alt var så spennande, og var byrje å hope seg opp. Denne boka avanserar Potter serien fleire hakk. Ting vert meir kompliserte, og ein forstår meir og meir korleis denne historia må ta seg ut. Mange spørsmål fell på plass, og mange nye spørsmål dukkar opp. Me lærer ein del om forskjellige karakterar, og forstår at alle detaljane i frå fyrste bok har spelt ei stor rolle i den store heilheita. Hadde ein tenkt som Rowling kunne ein forstått kva som kom allereie etter fjerde bok. Fjerde filmen kjem også dette året, og er heldigvis betre enn den tredje.

Spenninga rundt den sjuande boka er ganske intens i mitt liv. Eg les opp igjen alle bøkene fleire gongar medan eg ventar. Endelig kom den i 2007; Dødstalismanene / The Deathly Hallows. Denne boka er INTENS. Det er einaste ordet eg har for den. Detaljane som kjem i bok en er borte, og vert sett om til handling. Det er som om du har gått seks år på skule, og endelig får drage det ut i praksis. Er vel noko sånt Harry hadde tenkt oss tenkjer eg. Ei verdig avslutning på serien, men det var forferdelig trist å lese siste sida i boka. Det føltes som ei epoke i livet mitt var over. Heldigvis hadde me ennå filmane å vente spente på, og samme år kom Føniksordenen. Den filmen var heilt grei i mine auge. Ingenting kunne matche bøkene.

I 2009 kom Halvblodsprinsen. Ei grei filmatisering dette også. Til alles overraskelse vart også den siste boka delt i to filmar. Dette er forståeleg då det er mykje viktig handling som skal inn. Fyrste delen kom i fjor haust. Den vil eg påstå var ein av dei betre filmane. I morga kveld sluttar eventyret for meg. Då skal eg sjå siste delen på kino i Volda. Då er virkelig Harry Potter epoka over. Eg vil nok ha blanda følelsar når eg forlet kinosalen vil eg tru. Håper berre dei gjer ei verdig avslutning, slik boka gjor!

Dagens visdom:

Expelliarmus...

Kort oppdatering!

2011-07-09T18:53:00.002+02:00

No kan ALLE som vil kommentere innlegga mine, om du har konto, er anonym, så vidt har internett, eller noko i den dur. JIPPI! ^^

LAUGdag..

2011-07-09T18:44:00.002+02:00

I dag har hundane fått seg eit godt laug. Dono var sjølvsagt til stades,
men var mest oppteken av sitt eige spegelbilete.

Det er ikkje mykje hund igjen når Junah vert våt.
Ho såg mest ut som ei mynde.

Eller piggsvin om du vil..

Ikkje synes ho det var spesielt kult å verte vaska heller.

Anja synes det var heilt greitt, for ho synes det er kjekt å verte tørka etterpå. Då er det nemlig verdt det har ho funne ut. Junah synes også det var kjekt med tørking. Ho vert vel van med badinga. No luktar begge nydelig hundeshampo og er klar for ein roleg laurdagskveld!

Dagens visdom:
Når steinen dett frå egga
Då dett han jammen ned..

Katteliv!

2011-07-06T22:12:00.002+02:00

Dono på jakt..

Fortsatt futt i gamlemor!

Fortsatt vakker..

Utfordrar skjønnheita..

Ein Dono pose..

Med raua til!

Tøffingen..

Eldst og yngst..

Dagens visdom:
Rivers run silent down..

Denne dagens dyrestatus!

2011-06-30T20:57:00.005+02:00

Dono vil UT..

Miini sitt å kviler i buret.. Ein lang dag er over..

Kalle har sløkna..

Oskar gjer seg klar for kvelden..

Sånn btw slo eg opp agilitysettet mitt i dag..

Ronja besøkte oss..

Helene vert mobba i kaninflokken..

Her sitt mobbeofferet sitt verste mareritt..

Midna held vakt i trappa..

Amigo gjer seg til som alltid..

Alle marsvin har tatt kveld..

Anja kviler etter ei økt i gjerdet..

Det gjer Junah også..

Sånn var Dono på fyrste fotosession. Så gjekk kamera tom for batteri, og eg måtte ta resten ta statusane på kveldstid..

Til slutt eldstemora; Lisjepus..

Dagens visdom:
Nyt fridagen, du veit aldri kva tid neste kjem..

Våte dager..

2011-06-29T21:38:00.002+02:00

Schwartzi synes vatn er kult..
Pleco er tøff i tryne når veret er vått..

Dette er ein ny fisk i stove-havet. Han heiter Tay-tay.

Dette er broren til Tay-tay.

Han heiter Non-Swift, på grunn av det korte sløret!

Dagens visdom:

Drypp, drypp, drypp, la regnet falle!

Junah 10 månadar!

2011-06-27T22:45:00.003+02:00

I dag er Junah vorte heile 10 månadar. For det meste er ho ei tøff jente, men nokre ting likar ho ikkje. Døme på dette er gitteret på nedste delen av altanen, eller som du ser på øverste bilete, å stå på bord. Fyrst ville ho berre legge seg ned, men med litt trening fekk me ho iallfall til å stå. Men som du ser er halen mellom beina. Om me noken gong skal tåre oss på utstilling må me nok øve litt meir! :)
Her har ein standard Junah uttrykk. Ho er veldig kontaktsøkjande, og likar godt å vere der folket er. Ei skikkelig godjente!

Å springe etter pinnar er kjekt. Som oftast er det full fart heile tida, men i dag har begge hundane vore litt reduserte etter ein ganske aktiv dag i går. Så det vart litt, "skal ej, eller skal ej ikkje gidde å hente den pinnen?".

Her har me også ein standard Junah. Følger nøye med på alt som skjer rundt seg. Då er det naturleg å følge fotografen ned på huk med hovudet. Artig jente. Ho har vore litt trasse no under løpetida, men me satsar på at ho tek på seg interessa for lærdom igjen no i ettertid.

Junah ser seg alltid tilbake. Her har me nok eit eksempel på det. Gratulerer så mykje med din 10 mnd dag. Du veks så alt for fort.

Dagens visdom:

Cats in the cradle and a silver spoon..

Saknar store SIRIUS..

2011-06-26T22:33:00.003+02:00

Om du skulle lure, så er det sjølvsagt min kjære STORE pc som heiter Sirius. Mini pc'en var ei god erstatning, heilt til Junah tok ledninga for andre gang fordi eg var så dum å legge den frå meg på gulvet. No står den utan batteri, og alt er berre sorgen. No er eg på låne pc frå AR-data (som forøvrig har fucka pc'en min..) medan eg ventar på tilbakelevering av min sin. Håper dei får fingrane ut snart for eg saknar Photoshop, Firefox, og alle andre programma og "kulturen" eg oppretta på pc'en min. Orkar ikkje skape noko kultur på ein midlertidig PC.

I dag har Chiko vore her å sprunge saman med jentene. Det var veldig morosamt synes Anja. Junah var mest sliten i dag, så ho holdt seg mest saman med meg i håp om å ligge på fang, eller verte klappa. Er ikkje heilt i superstrøk no i løpetida. Forstår eg godt. Tenk om alle skulle ha løpetid i tre veker i slenger. Fytti katta. Eller hunden om du vil......
I går var her forsinka jonsokfeiring. Då møtte litt bygdefolk opp å kjøpte seg graut, og så grilla me saman inn i fjøra inn på Fleda. Det var stas, synes iallfall eg. Anja og Junah var også med. Det synes dei var spennande. Spesielt alle dei gode luktene, og restane av rjomegraut. Det skal også nemnast at eg flytta 17 pallar tidligare denne dagen, noko som har resultert i at eg har ei verkande venstreside på kroppen. Har vel forslått eit kvart med dei stygge pallane tenkjer eg.

Ellers går livet sin vante gang. Akkurat i dag var veret fint. Det var deilig. I morga er det på an igjen med arbeidslivet. Er litt greitt å arbeide også. Har liksom noko å gjere på, i tillegg til å tjene pengar av det. Likevel skal ein ikkje sjå vekk i frå at eg gledar meg til å ha skikkelig ferie. Fri for korps, kor, arbeid, skule og andre ting som krevst gjennom ei veke her i heimen. Eg har bestillt sol, varme og ellers fint frå 17. juli av. Berre vent!

Dagens visdom:

Stjerna flaug over himlen og kika ned på jorda;

"Så smått, men likevel så vel verdt!"

Sju år saman!

2011-06-22T23:21:00.003+02:00

I dag har eg og Ole Andreas vore saman i sju år. Lange tider det. Det heile starta 22. juni 2004. I dag, sju år seinare, har me vore ute å ete mat i Volda. Det var koselig det. No satsar me på minst sju år til, så sant me kjem oss gjennom sju års krisa. Det vert eit spennande år for oss framover, no som me skal verte sambuarar. Me gled oss til å ta eit steg vidare. Still going strong!

Love is in the air...

Dono veks, og trivst..

2011-06-22T23:04:00.002+02:00

God stil!

Tøff i tryne..

Skjer a?

Skal ta deg..

Apekatt!

Ser så klok ut atte..

Dono portrett..

Jaktmodus!

Dagens visdom:
Mjau..

I farta..

2011-06-15T22:42:00.004+02:00

Anja har utruleg god stil!Dei lyser sin sjarm til kamera som vanleg..

Junah er i stand til å snu seg på ein femøring..

Såååå gøy å leike sisten. Synn Anja ofte har den.

Junah viser sin sexy side..

Like hunder tenkjer likt..

Elektrisk sjokk..

Endelig er det Junah sin tur å jage!

Dagens visdom:
Ingen renskar måsen opp som potar i spurt!